Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Φώκια

Εδώ γράφουμε την άσκηση για τη φώκια.

2 σχόλια:

  1. Νιώθω ότι φτάνω στο τέλος της ζωής μου, γι αυτό θέλω να σας διηγηθώ την ιστορία μου. Έτσι θα πω και ένα ευχαριστώ στους ανθρώπους που έμεινα μαζί τους όλα αυτά τα χρόνια. Τώρα είμαι μια γερασμένη φώκια, όμως η ιστορία μου ξεκινά πολλά χρόνια πριν.
    Κάποιον χειμώνα πήγα στο σπίτι ενός ψαρά για να βρω ζεστασιά και φαγητό.Βλέπετε εμείς οι φώκιες είμαστε πολύ κρυουλιάρες και πηγαίνουμε κοντά στους ψαράδες περιμένοντας το μερίδιο μας από ότι βγάζει η χύτρα τους. Ο ψαράς και η γυναίκα του περνούσαν μεγάλες φτώχειες και οπότε δεν υπήρχε λέπι, έριχναν το φταίξιμο σε εμένα λέγοντας ότι στερώ το φαγητό τους και ότι τα παιδιά τους δεν έχουν να φάνε εξαιτίας μου.
    Η γυναίκα του, τον παρακάλεσε να με λυπηθεί. Όμως δεν άντεχαν να βλέπουν τα παιδιά τους ξελιγωμένα. Έτσι τα χαράματα ο ψαράς με έβαλε μέσα στη βάρκα του και με παράτησε σε ένα ξερονήσι.
    Άρχιζα να παίζω με τις άλλες φώκιες χωρίς να πάρω είδηση ότι ο ψαράς είχε φύγει. Μόλις ο ψαράς μπήκε στη καλύβα του, με είδε μπροστά στη φωτιά να στεγνώνω τη γούνα μου.
    Άντεξαν την πείνα για λίγες μέρες ακόμα. Ο ψαράς αποφάσισε να πάρει πιο βάρια μέτρα. Αυτή τη φορά ξανοίχτηκε πολύ βαθιά στη θάλασσα και με πέταξε στο νερό. Προσπαθούσα απεγνωσμένα να γατζωθω στην κουπαστή όμως ο ψαράς με κοπάνησε με το κουπί, με αποτέλεσμα να μου ματώσει το πτερύγιο. Εκείνη τη στιγμή έμπηξα κάτι τσιριχτά και μετά χάθηκα μες στο νερό.
    Από ότι άκουσα μετά, Ο ψαράς γύρισε στο σπίτι του ψυχικό ράκος. Την ίδια νύχτα όμως ακούστηκαν κάτι φωνές έξω στο δρόμο. Ο ψαράς νόμισε ότι κάποιον σκότωναν και βγήκε να βοηθήσει το θύμα. Μπροστά στη πόρτα βρήκε εμένα, που είχα συρθεί μέχρι το σπίτι του και φώναζα γοερά. Με μάζεψαν, με περιποιήθηκαν και ούτε που ξανασκέφτηκαν να με διώξουν από το σπίτι. Άλλωστε, από εκείνη τη στιγμή, η ψαριά ήταν κάθε φορά και καλύτερη.

    Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια φορά κι έναν καιρό ζούσα με έναν ψαρά και τη γυναίκα του.Όμως ήταν μια χρόνια που ήταν πολύ κακή και είπε ο ψαράς στην γυναίκα του:"αυτό το βρωμοψαρο τρώει την μπουκιά από το στόμα των παιδιών μας.Μου έρχεται να το πάρω και να το πετάξω στη θάλασσα ας πάει να βρει τους ομοίους του αυτοί ξέρουν κάτι τρύπες και ξεχειμωνιαζουν ,χωμενοι κάτω από φύκια και όλο και ξετρυπωνουν κανένα ψάρι για φαΐ ".
    Ή γυναίκα του ψαρά επεσαι γονατιστη μπροστά στον άντρα της και τον παρακαλούσε να λυπηθεί εμάς τις φώκιες .Ή σκέψη ,όμως, των παιδιών της που είχαν ξελιγωθει από την πείνα κατεύνασε γρήγορα αυτήν την κρίση μεγαλοψυχίας. Τα χαράματα ο ψαράς με έβαλε μέσα σε μια βάρκα και αφού ξανοιχτηκε μερικές λεύγες με ξεμπαρκαρε σε ένα ξερονήσια.Στην αρχή έπαιζα με τις άλλες φώκιες και ούτε πηρα είδηση πως ή βάρκα έφυγε.
    Ο ψαράς γύρισε στην καλύβα με την καρδιά ραγισμένη.Μόλις μπήκε μέσα ,με βρήκε να στρογγυλοκαθομαι μπροστά στη φωτιά και να στεγνωνω τη γούνα μου.Άντεξαν την πείνα μερικές μέρες ακόμα. Μετά ο ψαράς, αλαλιασμενος από τις φωνές των παιδιών του που ζητούσαν φαΐ ,αποφάσισε να δράσει πιο δυναμικά.Αυτή τη φορά ,ξανοιχτηκε πολύ βαθιά στη θάλασσα και με πέταξε στο νερό ,μακριά από τις ακτές.Εγώ προσπαθούσα να γαντσωθω από την κουπαστή με τα πτερύγια μου που μοιάζουν με χέρια. Ο ψαράς , εκνευρισμένος , μου κοπανισε μια με το κουπί , με αποτελεσμα να σπασω το ένα μου πτερύγιο.Φωναζα σαν άνθρωποπος και χάθηκα μες στο νερό που βάφτηκε κόκκινο από το αίμα μου.
    Ο ψαράς γύρισε σπίτι του ψυχικό ράκος.Αυτή τη φορά δεν περίμενα κάτω από την καμινάδα. Την ίδια νύχτα,ομως,ακούστηκαν φωνές στο δρόμο. Ο ψαράς νόμιζε ότι κάποιον σκοτώνουν και βγήκε να βοηθήσει το θύμα. Μπροστά στην πόρτα βρήκε εμένα να έχω συρθεί μέχρι το σπίτι και φωναζα γοερα, υψώνοντας στον ουρανό το ματωμένο μου πτερύγιο. Με μάζεψαν με περιποιήθηκαν και ούτε που ξανασκεφτηκαν ποτέ να με διώξουν από το σπίτι άλλωστε ,από εκείνη τη στιγμή , η ψάρια ήταν κάθε φορά καλύτερη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράφουμε μόνο με ελληνικούς χαρακτήρες.
Προσέχουμε αυτά που γράφουμε να μην είναι προσβλητικά.
Είναι ωραίο να είμαστε ευγενικοί!